

2. در سال 1356 مبلغ 140 هزار تومان دريافتى و 60 هزار تومان مخارج ساختمان بوده، بنابراين 80 هزار تومان باقيمانده است كه اين 80 هزار تومان را به عنوان درآمد سال 1356 نمىتوان محاسبه نمود، زيرا از اين مبلغ مقدارى بابت درآمد است، ولى بقيه بابت مخارجى است كه براى ساختمان وى در سال بعد انجام خواهد شد و به عنوان بدهى من به صاحبكار محسوب مىشود. از طرف ديگر همانطور كه ملاحظه مىفرماييد دريافتى خالص سال 56 يعنى اين مبلغ 80 هزار تومان را نمىتوان جزء درآمد آن سال در نظر گرفت چون پس از پايان كار در سال 57 ملاحظه مىشود كه كل عايدى من از اينكار فقط 35 هزار تومان بوده است.
نمونه دوم، كار ديگرى است كه دريافتىها و مخارج براى صاحب كار به شرح زير بوده است: سال دريافتى از صاحبكار مخارج انجام شده براى صاحبكار در ساختمان وى 1356 120 هزار تومان 105 هزار تومان 1357 190 هزار تومان 235 هزار تومان 1358 120 هزار تومان 35 هزار تومان جمع كل 430 هزار تومان 375 هزار تومان و عايدى من از اين كار طى سالهاى 56 و 57 و 58 برابر با 55 هزار تومان است مسأله مبهم براى من اين است كه از اين مبلغ 55 هزار تومان يا 35 هزار تومان عايدى نمونه قبلى چه مبلغ را جزء درآمد سال 56 به حساب بياورم و چه مبلغ را جزء درآمد سال 57 يا 58؟
اينجانب فعلاً خمس را در سالهاى 56 تا 58 به طور على الحساب محاسبه كرده و پرداختهام تا پس از محاسبه قطعى در صورتى كه بدهكار شدم بقيه را بپردازم. در محاسبه خمس به طور على الحساب چنين عمل كردهام كه بدون توجه به دريافت و پرداختها (زيرا دريافتها همه عنوان درآمد را ندارند و بيشتر صورت بدهى به صاحب كار را داشته است) درآمد كل آن كار را محاسبه كردهام (يعنى كل دريافتى از صاحب كار در عرض چند سال منهاى كل مخارجى كه براى صاحب كار به عمل آمده) سپس اين درآمد را به نسبت حجم كارى كه در هر يك از سالها براى صاحب كار انجام شده تقسيم كرده و به حساب درآمد همان سال گذاشتهام.
در هر حال مستدعى است كه راهنمايى بفرماييد كه بر اساس آن بتوانم خمس قطعى اين سالها را حساب نمايم و هرچه زودتر سنگينى بدهى احتمالى كه بابت خمس دارم از دوشم برداشته شود.
۱. بسمه تعالى، حكم همان است كه قبلاً نوشته شد و چنانچه سر سال بدهى داشته باشيد و بدهى براى مؤونه همان سال باشد مىتوانيد مقدار بدهى خود را از موجودى كم نماييد و شما براى تصفيه حساب نزد يكى از وكلاى مسلم الوكاله اينجانب برويد.