بسمه تعالى با درود به رهبر كبير اسلام، امام خمينى و شهداى اسلام، از محضر امام امت، موضوع ذيل استفتا مى‌شود: از اول كودتاى ننگين ماه ارديبهشت سال 1357 شمسى كه توسط ماركسيست‌ها انجام شد، تعداد هزاران نفر از شخصيت‌ها و افراد عادى ـ كارگر و بازارى و... ـ توسط رژيم از خانه و بازار به ميدان‌هاى جنگ برده شدند كه هيچ‌گونه اطلاع موثق و غير موثقى از زنده بودن اين‌ها نبوده و نيست. با توجه به اعلان رژيم كارمل مبنى بر كشته‌شدن همۀ آن‌ها به دست امين جلاّد و با توجه به مراجعۀ اقارب اين‌ها به زندان‌ها و زمزمه‌هايى كه از رژيم به گوش مى‌رسد كه همه را زير خاك كرده‌اند، اكنون اقارب و زن‌هاى اين‌ها از زنده‌بودن ايشان مأيوسند و فقط زنده‌بودن اين‌ها را تنها يك شانس مى‌دانند، و اكنون زن‌هاى آن‌ها بى‌سرپرست هستند. لطفاً در اين موضوع كه آيا مى‌توانند شوهر ديگر كنند يا اين‌كه به حاكم شرع رجوع كنند، تكليف اين‌ها را روشن فرماييد؛ زيرا صدها زن جوان، نگران سرنوشت خويشند.
۱. بسمه تعالى، تا يقين به مردن شوهر خود پيدا نكرده‌اند، نمى‌توانند شوهر كنند.