

بسمه تعالى اينجانب در شهرك آيت الله منتظرى كه در جنوب دزفول واقع است، سكونت دارم و محل كارم در دزفول است كه هر روز صبح به دزفول رفته و حدود ساعت سه بعد از ظهر به منزلم در همان شهرك مراجعت مىنمايم، فاصله منزلم تا محل كارم حدود 20 كيلومتر است. صبح كه به محل كارم مىروم به علت ضرورت شغلى اكثر روزها براى نظارت و بازرسى مسافتى بين 10 تا 20 كيلومتر را به مأموريت رفته و با طى همين مسافت به محل اداره مراجعت مىنمايم كه بعضى روزها قبل از نماز ظهر و عصر و برخى ايام بعد از نماز ظهر و عصر به محل اداره مراجعت مىنمايم، نا گفته نماند كه در نزديك اداره مسجدى واقع است كه در آن هميشه نماز ظهر و عصر به جماعت برگزار مىشود.
حال با عطف توجه به مراتب فوق و ذيل، تكليف نماز و روزه اينجانب را مطابق فتواى حضرت امام خمينى مدّ ظله العالى مشخص فرماييد: 1. برخى از روزها قصدم رفتن از منزل تا اداره؛ يعنى طى مسافت 20 كيلومتر است كه يا تا آخر وقت در اداره مىمانم و يا اينكه بنا به ضرورت به مأموريت نيز مىروم.
2. بعضى از ايام قصدم رفتن از منزل به اداره؛ يعنى طى 20 كيلومتر، و بعد، از اداره عزيمت جهت بازرسى است كه ممكن است طى مسافتى نظير 10 ـ 20 كيلومتر باشد.
3. بعضى روزها كه از منزل خارج مىشوم نمىدانم آيا فقط تا آخر وقت در اداره خواهم ماند يا جهت بازرسى به صحرا خواهم رفت؛ يعنى قصد مشخصى ندارم.
وطن شما باشد روزهايى كه از وطن تا محل كار و از آنجا تا محل مأموريت قصد مسافت شرعى داريد، حكم سفر مترتّب است و اگر از اول قصد مسافت نداريد حكم سفر مترتب نيست و نمازى كه در سفر خوانده شده در وطن اعاده ندارد.
۱. بسمه تعالى، محل سكونت اگر وطن شما نيست در فرض سؤال قصد اقامه محقق نيست و حكم مسافر داريد در همه صور، و هرگاه محل سكونت