

بسمه تعالى 2 / 4 / 1361 حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، دامت بركاته شخصى شغل مباح دارد؛ آموزگار يا بزّاز يا كشاورز است و متهم به همكارى نمودن با ساواك و گرفتن مبلغى از آنجا نيز مىباشد؛ چنانچه شخص مذكور بخواهد مثلاً مبلغ 000/20 تومان به مسجد يا حسينيه يا امور خيريۀ ديگر كمك نمايد، جايز است پول او را ـ كه معلوم نيست اصل آن پول حرام باشد ـ به مصرف امور مذكور برسانند يا آنكه نبايد از او قبول نمود؟ و آيا مىشود با دادن خمس پولى كه چنين اشخاصى مىدهند، به عنوان «مال حلال مخلوط به حرام» تصرف نمود يا خير؟
متمنّى است فتواى شريف را در اين موارد بيان فرماييد. با تقديم احترام
۱. بسمه تعالى، اگر يقين به وجود پول حرام در عين پول ندارند اشكال ندارد، ولى در صورت يقين، اگر به نحوى باشد كه مورد لزوم تخميس باشد بايد اول آن را تخميس نمايند.