

بسمه تعالى 1. در اواخر مفاتيح الجنان آمده است كه خيرات براى اموات، به منزلۀ صدقه و دعا است. آيا قرائت قرآن جهت شادى روح درگذشتگان چه حكمى دارد؟ در حالى كه بعضى مىگويند قرآن جهت عمل است نه خواندن سر قبرها. البته حرف درستى است؛ اما آيا جاى خيرات را مىگيرد يا بايد حتماً براى ميت خيرات هم با مواد غذايى انجام داد؟ فاتحه چطور؟ مقصود اين است كه آدمهاى تهىدست مىتوانند با قرائت قرآن به جاى خيرات، روح درگذشتگان خود را شاد نمايند؟
2. آيا كسانى كه به علل سياسى يا بيمارىهاى شديد جسمى و روحى دست به اعتصاب غذا مىزنند، كارشان درست است؟ اگر بميرند چه حكمى دارد؟
3. آيا كسى كه بر اثر بيمارى شديد و خوب نشدنى، نماز يوميه را هم به سختى انجام مىدهد، قضاى نمازهاى گذشته بر او واجب و لازم است؟ در صورت لازم بودن، با وضعى كه دارد انجام قضاى گذشته مقبول است يا آداب خاصى دارد؟
4. نمازهاى قضا، به طور دقيق بايد در چه ساعاتى از روز يا شب بهجا آورده شود؟ مثلاً نماز صبح را حتماً پيش از طلوع آفتاب بايد خواند يا در هر زمان ديگر نيز اشكالى ندارد؟ مثلاً بعضىها قضاى نماز صبح را ميان نمازهاى ظهر و عصر مىخوانند؛ يا قضاى نماز ظهر را در شب مىخوانند، آيا درست است؟
5. دربارۀ آخرت خيلى چيزها شنيديم و در كتابها خوانديم، اما در هيچ جا نشنيدم و نخواندم كه در بهشت، كتاب و كتابخانه موجود است يا نه؟ در صورت مثبت، چه كتابهايى و در چه زمينههايى؟ در ضمن اين همه كتب اسلامى ـ دنيايى كه به وسيلۀ فقها و علما و مجتهدين طراز اول تأليف و تصنيف مىشود، آيا با از بين رفتن آنها، تلاش و رنجهاى آن بزرگواران ـ ولو سالها فوت شده باشند ـ از بين مىرود يا اينكه اجرشان را دارند، آيا آثارشان يعنى كتابهايشان در آخرت نمايان است، يا اينكه نه فقط اجرشان را مىبرند؟
6. كسى كه در زندگى از خيلى چيزها محروم مىماند، مثلاً از خانه، زندگى، ازدواج، بچه و خيلى چيزها، آيا در آخرت نصيب او مىشود يا ديگر، قضيه تمام شدنى است و تنها به كردار نيك و بد خود گرفتار و مبتلا مىشود؟
7. كسى كه در زندگى از ازدواج كردن محروم است، اگر بىاختيار يا بر اثر ناراحتىهاى جوانى و يا معتاد شدن به فكركردن زياد، در عالم رؤيا همسر داشته باشد يا زندگى خانوادگى تشكيل دهد، چه حكمى دارد؟ آيا جزء هواهاى نفسانى به شمار مىرود؟
8. اگر توبه كنندهاى چند بار توبه كند و توبهاش ناخواسته، شكسته شود و توبه كند و بالاخره توبۀ نهايى بگيرد، آيا مقبول است؟ منظورم اين است كه پيش خداوند تبارك و تعالى شكستن توبههاى گذشته باعث بىاعتبارى او نمىشود كه توبۀ نهايى مقبول نيفتد؟
۱. بسمه تعالى، هديۀ قرائت قرآن براى اموات، بهترين صدقه است.
۲. بسمه تعالى، اگر اعتصاب، منجر به قتل نفس شود، حرام است و حكم خودكشى دارد.
۳. بسمه تعالى، نماز فوت شده قضا دارد و به هر نحو كه مىتواند بايد بخواند.
۴. بسمه تعالى، در هر وقت مىشود خواند.
۵. بسمه تعالى، در آنجا جهل وجود ندارد تا نياز به كتاب باشد.
۶. بسمه تعالى، بستگى بهعمل شخص دارد و مؤمن در قيامت، از تمام نعمتها برخوردار مىشود.
۷. بسمه تعالى، اشكال ندارد.
۸. بسمه تعالى، توبه در هر صورت قبول مىشود.