

بسمه تعالى حضور محترم رهبر انقلاب و مرجع تقليد شيعيان، حضرت آيت الله خمينى، ادام الله بقاؤه الشريف اينجانب از شهرستانى، از سال 1356 براى اشتغال به تحصيل، به تهران آمده و اينك بر حسب مقتضياتى قصد توطن در اين شهر را كردهام. اما نخست چون تهرانى نبوده و در آن نشو و نما نداشته و ثانياً در مكان استيجارى بوده و مطمئن هستم كه در آينده، آن محلّه را ترك گفته و همچنين فكر نمىكنم بتوانم حتى در آيندهاى دور، خانهاى را خريده و در يك محلّه ـ به صورت دايم ـ ساكن شوم، لذا تقاضا دارم كه روشن بفرماييد: 1. نماز و روزۀ اين حقير آيا حكم مسافر را دارد؛ با توجه به اينكه مادام العمر در تهران اقامت خواهم داشت، ان شاء الله؟
۱. بسمه تعالى، در فرض مسأله، حكم مسافر را داريد و تا در يك محلّه، قصد اقامت ده روز و خارج نشدن از آنرا نكنيد، نماز شكسته و روزه صحيح نيست.