

بسمه تعالى حضور محترم جناب حجت العظمى، امام امت، آقاى خمينى، دامت بقاؤه، بعد از عرض سلام و احترام، سلامتى وجود آنجناب را از درگاه احديت قادر متعال خواستار مىباشم. اميد است كه هميشه در پناه ايزد تعالى بوده باشيد. اينجاننثار هميشه به دعاگويى مشغول مىباشم، عزت و سلامتى وجود مباركتان را از خداوند بزرگ مسئلت دارم. بارى استدعا و تقاضا دارم، لطف و مرحمت فرموده دستور فرماييد جواب مسأله و سؤال فدوى را مرقوم فرمايند: از يك پدر و مادر، دو پسر و سه دختر مىباشند. پدر در تاريخ 25 / 10 / 1357 به رحمت ايزدى پيوست؛ به پاس احترام مادر، ارث را كه از قبيل اثاثيۀ منزل بوده تقسيم نكردهايم؛ بعد از چندى متجاوز از دو سال، برادرم فوت نمود؛ البته كارمند ارتش بوده و داراى خانه و ماشين هم بوده است. بازماندگان او ـ عيال و فرزندانش ـ از حقوق ادارى او استفاده مىنمودند. آنها از ارث او و حقوقش، سهم مادرش را ندادهاند؛ مادر پس از چندى ـ حدود چهار سال بعد از آن ـ به رحمت ايزدى پيوست. پس از فوت مادر، سه خواهرم اظهار مىدارند كه مادر در زنده بودن، به آنها گفته است: چون سهم و حق و حقوق مادر را آنها ندادهاند، از ارث پدر و مادر چيزى به آنها نمىرسد. حال
۱. چون در بودن برادرم، پدر فوت كرده، باگفته سه خواهرم كه از قول مادر مىگويند، نمىدانم چه عملى انجام دهم كه فرداى قيامت براى اينجانب مسئوليتى نداشته باشد. بسمه تعالى، وصيت به ندادن ارث به وارث نافذ نيست و ارث هر يك از پدر و برادر، و مادر به وارث شرعى آنها كما فرض الله مىرسد.