

بسمه تعالى محضر شريف رهبر عظيم الشأن، حضرت آيت الله العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى، پس از عرض سلام، دوام عمر شريف مقرون به صحت و سلامتى را براى آن قائد عزيز، از درگاه حضرت احديّت خواهانم.
1. فرمودهايد: در قربانگاه جديد، قربانى كردن صحيح است. آيا تقصير هم در همان مكان مجزى است يا خير؟ و چنانچه مجزى نباشد، اگر كسى در آنجا حلق يا تقصير كرده باشد و پس از فراغ از اعمال حج به وطن بازگشته، تكليف او چيست؟
2. اگر كسى پس از وقوف در عرفات، بعد از ظهر روز نهم مريض شده باشد و او را به بيمارستان مكه انتقال داده باشند و پس از بهبودى روز دهم يا يازدهم او را به منى آورده باشند و قربانى و رمى جمرات را ديگران نيابتاً از او انجام داده باشند و پس از اتمام اعمال حج، به وطن بازگشته ـ چون وقوف به مشعر را نه اختياراً و نه اضطراراً درك نكرده ـ تكليف او چيست؟
3. اگر كسى در جايى قصد اقامت نمود و پس از آن، هر روز مىخواهد براى كاركردن، به مادون مسافت برود ـ كه تقريباً هشت ساعت كار كند ـ و برگردد به محل اقامه، تا زمانى كه به حد مسافت نرفته باشد، آيا نمازهاى او قصر است يا تمام؟ و آيا اگر از اول، قصد چنين كارى را داشته كه بعد از ده روز، براى كاركردن برود و برگردد، يا تصادفاً چنين تصميمى را اتخاذ كرده، فرق دارد يا نه؟
4. اگر كسى از وطنش ـ مثلاً ـ براى ديدن تعليمات نظامى به پنج فرسخى برود و نمىداند كى به وطن باز مىگردد، در ضمن ده روز يا يك ماه و يا دو ماه آيا نمازهاى او شكسته است يا تمام؟
از خداوند بزرگ، موفقيت و سلامتى شما را آرزومندم.
۱. بسمه تعالى، اگر در غير منى تقصير كرده، بايد تقصير و اعمال مكه و طواف نساء را اعاده كند؛ و بدون اعاده، مُحل نشده است و اگر خودش نمىتواند به مكه برود، در محل خودش تقصير كند يا حلق نمايد و در صورت امكان، مو را به منى بفرستد و براى اعمال مكه و طواف نساء نايب بگيرد.
۲. بسمه تعالى، اگر از جهت مرض، درك مشعر نكرده و قربانى كرده ـ ولو با نايب گرفتن ـ و طواف نساء را انجام داده، مُحل شده است؛ ولى بنابر احتياط بايد حج را اعاده كند.
۳. بسمه تعالى، اگر بعد از ده روز، به كمتر از مسافت رفته، نماز او تمام است؛ هر چند از اول قصد آن را داشته باشد.
۴. بسمه تعالى، نماز او شكسته است؛ مگر آنكه سى روز مردّد در آنجا بماند، كه در اين صورت، بايد بعد از آن تمام بخواند.