

بسمه تعالى محضر اقدس امام امت حضرت آيت الله العظمى السيد روح الله الموسوى الخمينى مدّ ظله العالى چه مىفرماييد در اين دو مسأله كه: 1. عدّهاى مثلاً ده نفر يك كميته تشكيل مىدهند به اين عنوان كه تمام اين ده نفر ماهى هزار روپيه جمع كنند و اين ده هزار روپيه پيش يكى از اين ده نفر به طور امانت محفوظ باشد و در آخر هر ماه بين اين ده نفر قرعه كشى مىشود، اسم هر كس در قرعه آمد آن ده هزار روپيه را به آن شخص مىدهند و همچنين ماههاى ديگر تا مدّت يك سال يا زيادتر حسب معاهده آيا اين طور شراكت و قرعهكشى صحيح است يا خير؟
2. در موضوع سؤال اول يك عنوان ديگرى هم دارند و آن اين است كه وقتى اين ده نفر جمع شدند براى قرعه كشى، يك نفر مىگويد آقايان من فعلاً فورى پول لازم دارم، اگر شما راضى باشيد كه قرعه كشى نكنيد و بدون قرعه به من پول بدهيد من حاضرم كه به جاى ده هزار روپيه هشت هزار روپيه بگيرم و باقى دو هزار روپيه در بين خودمان بالسويه تقسيم شود، در اين بين يك شخص ديگر اظهار مىنمايد آقايان من حاضرم كه شش هزار روپيه بگيرم و ما بقى چهار هزار روپيه را بدهم كه در بين خودمان بالسويّه تقسيم شود، همينطور تا در آخر هر كس پول كمتر گرفت بدون قرعه آن پول را به آن شخص مىدهند و اين پولى را كه داده در بين خودشان كه يكى از آنها خود همين شخص باشد تقسيم مىكنند و همينطور در ماههاى ديگر آيا اين عنوان دوم جايز است يا خير؟ بيان فرماييد.
۱. بسمه تعالى، امانت گذاشتن پول نزد كسى و وكيل نمودن آن شخص در وام دادن پول مزبور به يكى از اشخاص معين كه قرعه به نامش اصابت كرده، مانع ندارد.
۲. بسمه تعالى، وام گرفتن پول كمتر و در مقابل، پرداخت مقدار تفاوت به صاحبان پول، ربا و حرام است.