

بسمه تعالى 27 / 6 / 1358 خدمت مقام معظم شريف رهبر عالىقدر شيعيان جهان حضرت آيت الله العظمى نايب الامام، امام خمينى عرض مىدارم كه اينجانب كه از شهرستان خمين مىباشم و در تاريخ جمادى الاول 1320 يا 1299 كه حدود صد سال پيش است پدران من يك شعير ملك از قريه ورآباد را وقف نمودهاند و همچنان پدر به پسر كه وقف اولاد بزرگ يا ارشد بوده و به من اكنون رسيده كه در وقفنامه هم اين طور نوشته است. در حال حاضر زمينهاى آن بيشتر در وسط آبادى قرار دارد و زير پاى مردم و حشم مىباشد و قابل كشت نيست و اگر بخواهم دور آن را ديوار بكشم خرج آن زياد مىشود و پول نيست و دوم مقدار زياد آن بلند است و آبگير نيست، نظر به اينكه زمينها براى ساختمان مناسب است ولى آن طور نيست كه اجاره دهم پول اجارهبها را خرج وقف آن كنم، چون كه كسى اجاره نمىكند لذا براى صرف موقوفه اگر راهى دارد امر فرماييد يا اينكه بفروشم و به جاى آن زمينى كه قابل كشاورزى بهتر است بخريم، يا با كسانى كه مىخواهند براى ساختمان تعويض نماييم براى اينكه منافع موقوفه بهتر باشد.
سؤال ديگر آنكه خودم مىتوانم در آن ساختمان بسازم يا خير، يا اينكه آن را باغ كنم كه باغ كردن آن تا چند سال كه ميوه آن دست بيايد خرج زياد دارد، پس خواهشمندم نظر خود را سريعاً اعلام نماييد و برادران و خواهران ادعا مىكنند، آيا قابل تقسيم هست يا نه؟
۱. بسمه تعالى، اگر شما مصداق منحصر موقوف عليه هستيد مىتوانيد با نظر متولى شرعى آن را ساختمان يا باغ نماييد و از آن استفاده كنيد و در هر صورت فروش آن جايز نيست.