

7. شخصى از من خواسته تا از شما در مورد اين مسأله سؤال كنم كه چند سال قبل زنى چون محتاج كار كردن بود، در كارخانهاى استخدام مىشود و مشغول به كارى گرديده، با توجه به اينكه كارخانهها قبل از انقلاب، خصوصى و در اختيار افراد سرمايهدار بوده و اين كارخانۀ مذكور نيز متعلق به اشخاصى بود كه چند تن از آنها اعدام مىگردند بعد از انقلاب. مسألهاى كه مطرح است اين است: اين كارخانه محصولش چون پارچه بوده، اين خانم نيز از آنجا پارچه به خانه مىآورده، شايد اسمش دزدى باشد، البته اين امر قبل از انقلاب بوده ولى بعد از انقلاب كه كارخانهها ملى شده بود، آوردن پارچه توسط اين خانم تقليل پيدا مىكند ولى باز چند دفعهاى تكرار شد و پارچههايى را كه از آنجا آورده بود به اكثر افراد فاميل و افراد بىبضاعت، دوست و آشنا داده و مقدارى هم خود و خانوادهاش استفاده مىكردند، البته هنوز هم مقدارى از آن پارچهها استفاده نشده و در صندوق مانده ولى بعد از مدتى كه از انقلاب مىگذشت به خود آمده و از كار خود وجداناً پشيمان شده و خواسته كه از نظر شرعى چه تكليفى خواهد داشت؟ آيا مىتواند با آن نماز بخواند؟ و اگر نمىتواند، در چه صورتى اين پارچههايى را كه آورده حلال مىشود و نماز با آن صحيح است؟
۱. بسمه تعالى، حكم غصب دارد و ضامن است.