

بسمه تعالى 30 / 5 / 1361 حضور محترم حضرت آيت الله العظمى، امام خمينى، سلام عليكم، اميدوارم خدا سايۀ بلند پايۀ شما را از سر مسلمين جهان كوتاه نكند، و طول عمر با سلامتى و موفقيت به شما عطا فرمايد، و اين دعاى هر روز ما مسلمانان است.
امام عزيز! پدرم در سال 1340 به رحمت ايزدى پيوست. مغازهاى داشت كه خودم روى آن بقالى داشتم. ماهى 90 تومان اجاره مىدادم و او هم خرج خانواده مىكرد.
پدرم وصيت كتبى نداشت و بارها شفاهاً وصيت متعدد مىكرد. از جمله، هميشه مىگفت: اين مغازه وقف امام حسين عليهالسلام است، ولى صيغۀ وقفنامه نخوانده بود و مىگفت: بعد از من، اجاره آن را بدهيد براى كسر خرج فقراى طايفه، و اگر در اقوام فقير نبود، كسى را بگيريد تا در دهات يا مسجد، مسألۀ دينى بگويد. بعد از پدرم پانزده سال روى مغازه بودم، كه دولت مغازه را براى خيابان خراب كرد و پانزده هزار تومان پول ملك مغازه را به من داد. جايى نبود كه با اين پول بتوانم خريدارى كنم و وقف كنم، و در اين مدت هم چون كاسبى من ضعيف بود و بدهكار بودم، اجارۀ مغازه را ندادم و خودم را مستحق مىدانستم. آيا اجاره را مديونم يا نه؟ در صورتى كه بعد از خراب شدن مغازه ـ كه سنه 1355 بود ـ تا به حال بيكارم، و ملكى داشتم كه چند ماه قبل فروختم، كه اگر بخواهم مغازه بگيرم، فقط سرقفلى مىشود. در دست سرمايه ندارم. اگر مغازه نگيرم، بايد از اين پول خرج كنم، تا تمام شود. ولى گاهى يك معاملات جزئى مىكنم و به قناعت مخارج منزلم اداره مىشود. اين است مسأله زندگيم، تا ببينم پانزده سال اجاره را مديونم يا نه؟
اگر طبق وصيتى كه پدرم شفاهاً مىگفت: ثلث از مال براى خودم، و درآمدش طبق همان وصيت بالا ـ كه عرض كردم ـ مصرف شود. منزلى داشت كه محل زندگى تمام خانوادۀ ما و خودش بود. آن را ثلث پدر كرديم، كه تا سنه 1355 ـ يعنى پانزده سال بعد از پدرم ـ در آن زندگى مىكرديم و هيچ اجاره نداديم و قادر هم نبوديم. بعد از اينكه منزلى خريديم، منزل پدرى را اجاره داديم و درآمدش هم در دست من و خواهرانم خرج شد. از اين اجاره، فقط بيست سال نماز و روزه كه وصيت كرده بود، خريديم، و ديگر كارى انجام نداديم. و اين منزل قدرى تعمير لازم دارد، كه ما نه پول داريم، نه مىتوانيم. درآمد هم دارد، ولى دست ما جمع نمىشود. واين مسأله شب و روز مرا رنج مىدهد و مىترسم بميرم و مديون پدر باشم. نتيجه از مزاحمت اينكه: 1. با اين شرايطى كه از زندگى خود عرض كردم، آيا اجارۀ مغازه و منزل را مديونم يا نه؟ (ضمناً از اين اجارهها، فقط شش هزار تومان براى جبهۀ جنگ پول دادم، گاهى هم خودم چيزى دادم).
وجه اجارۀ ثلث را متصرفين ضامن هستند. بايد به دست وصى، در جهتى كه ميت تعيين كرده، مصرف نماييد.
۱. بسمه تعالى، با فرض محرز بودن وقف مغازه، وجه اجارۀ آن را در مدتى كه متصرف بوديد، ضامن هستيد. بايد آن را در جهت مقرّره صرف نماييد.