

بسمه تعالى محترمانه به عرض امام امت مىرسانم: من مدت ده سال است كه در ذوبآهن اصفهان انجام وظيفه مىكنم؛ در اين مدت ده سال، در 45 كيلومترى، اياب و ذهاب مىنمايم؛ در ضمن، نمازم را هم تمام خواندهام و روزه را هم تمام گرفتهام؛ يعنى مثل يك فرد دائم السفر عمل كردم و پس از بازنشسته شدن ـ 25 و يا 30 سال كار ـ از شهرستان اصفهان، به وطن خودم كه استان گيلان است مىروم. در اين صورت، تكليف من و ساير دوستان ما چيست و نماز و روزه ما بايد تمام باشد و يا شكسته؟
۱. بسمه تعالى، اگر شغل شما رانندگى و دوره گردى در سفر نيست و فقط در ذوب آهن كارمند هستيد، حكم مسافر داريد كه نماز شما شكسته و روزه، صحيح نيست؛ و اگر به وطن خود رفتيد، نماز شما در آنجا تمام است؛ مگر از آن، اعراض كرده باشيد.