

بسمه تعالى اكنون با سپرى شدن دورۀ قرارداد يكسال، اجارهنامه براى يكسال ديگر تمديد شده است. يادآورى مىشود كه هنگام مسافرت به تهران (سال 50)، مقلد آيت الله خويى بوده و با مراجعه به يكى از علماى ورامين بعد از انتخاب تهران به عنوان وطن دوم خود جهت زندگى آينده (كه هنوز نيز به اين تصميم باقىام) از وظيفه سؤال كردم ايشان فرمودند كه نمازم، هم در تهران و هم در ورامين كامل مىباشد.
يكسال و اندى از مسافرت به تهران گذشته بود كه تغيير مرجع داده و از حضرتعالى تقليد نمودم. از آن پس به خاطر ندارم كه جهت پرسش مجدد مسأله و عرض حال خود، به عالمى مراجعه كرده باشم تا ماه مبارك رمضان گذشته (1402)، كه به دوتا از علماى تهران مراجعه كرده و به آنان عرض شد كه اصلاً ورامينى هستم و در تهران ـ اميرآباد سابق ـ سكونت داشته و محل كارم انتهاى تهرانپارس مىباشد.
فرمودند كه اگر مسافت رفت و برگشت بين منزل تا كار از هشت فرسخ شرعى كمتر باشد، نمازتان كامل و روزهتان صحيح است (كه اين فاصله كمتر مىباشد). متذكر مىگردد كه در مواقعى كه در تهران زندگى مىكردم، معمولاً هفتهاى يك بار به ورامين و همچنين در مواقعى كه كار و زندگى هر دو در ورامين بوده است، روزهاى زيادى را به تهران مىآمدهام.
با توجه به عرايض بالا و داشتن منزل اجارهاى و مشخص نبودن تمديد اجاره پس از يكسال آينده، خواهشمند است پاسخ سؤالات زير را مرقوم فرماييد: 1. وضع نماز و روزهام در منزل و محل كار چگونه است؟ (فاصله، كمتر از چهار فرسخ شرعى؛ ولى خارج از حد ترخص محلۀ اميرآباد است).
2. در صورت قصر بودن نماز و باطل بودن روزه، چگونه و در چه صورت مىتوانم در تهران، نماز كامل بخوانم؟ و اگر تا پايان عمر در تهران بوده و اجارهنشين باشم، آيا هميشه نمازم قصر است و روزهام باطل؟
3. قضاى روزههاى خورده شده را چگونه بايد گرفت؟ و آيا كفاره هم دارد؟
4. وضع نماز و روزههاى كاملى را كه در اين مدت ـ حدود 10 ساله ـ در تهران انجام دادهام چگونه است؟
۱. بسمه تعالى، در ورامين كه وطن شما است، بدون اعراض، نماز شما تمام است. و در تهران، بدون قصد توطّن در يك محله يا قصد ده روز در آن، حكم مسافر داريد. و آنچه بر خلاف وظيفه عمل كردهايد، بايد قضا شوند.