

بسمه تعالى رياست محترم دفتر حضرت امام خمينى، دام ظله ضمن عرض سلام، ابتدا سلامتى امام و بعد، سلامتى حضرتعالى و كاركنان آن دفتر محترم را از درگاه خداوند منان خواهانم و اميدوارم در راه مسئوليت پرارزشى كه به عهده داريد، همواره موفق و مؤيد باشيد.
اينجانب دو سؤال در مورد مسائل احكام دين برايم مطرح است؛ اميدوارم كه جواب كامل را لطف بفرماييد.
1. اگر كسى مثلاً بيست نماز يوميه از او قضا شده، هنگام بهجا آوردن نمازهاى قضا، به جاى اينكه از اولى شروع كند، از آخرى شروع كرده و بعد از رجوع به رسالۀ امام، متوجه اشتباه خود مىشود؛ آيا اين نمازهاى قضا كه بهجا آورده، باطل است و بايد دوباره از اولى قضا كند؟
2. اگر مسلمانى در زمان طاغوت، در اثر ناآگاهى و سستى پنج سال يعنى پنج ماه رمضان را روزه نگرفته و روزه را خورده، لطفاً با توجه به اينكه اگر بخواهد براى هر يك روز، شصت روز روزه بگيرد، تعداد آن روزها به نه هزار روز مىرسد و اين برايش ممكن نيست، در اين مورد توضيح بفرماييد كه آيا بايد نه هزار روز روزه بگيرد و يا اينكه كفاره دهد؟
۱. بسمه تعالى، اعاده لازم نيست.
۲. بسمه تعالى، اگر از روى علم و التفات روزه نگرفته، بايد كفاره بدهد و در كفاره، روزه گرفتن معين نيست و مىتواند براى هر روز شصت مسكين اطعام كند.