

بسمه تعالى 9 / 8 / 1358 اول با سلام شروع مىكنم و اميدوارم كه اين سلام مرا كه از ته دل بر مىخيزد و به طرف سرور عزيزم پدر بزرگم رهبر عالىقدرم و امام پاك و بزرگ مهربانم به وسيلۀ يك تكه كاغذ بىارزش از ناحيه دور از دل كوه از شهرى دور در استانى عقب افتاده در كشورى بزرگ و در دل انسانى بىارزش مىفرستم بپذيرى. من از پدر بزرگوارم سؤالى داشتم كه در مورد نماز بود و اين سؤال به اين ترتيب است كه من وقتى به نماز مىايستم هر قدر تلاش مىكنم از متن نماز كه بايد خيلى انسان با حالتى خداگونه كه فقط مخصوص خدا است كلمات را بگويد، لغات عربى را من خوب مىگويم ولى فارسى را هرچه مىخواهم در معنى اصل آن فرو بروم كسى مثل اينكه از من جلوگيرى كند من را پرت مىكند و به مسائل مادى فرو مىبرد. از كسى سؤال كردم اول گفت كه اين شيطان است كه تو را فريب مىدهد و بعد هم مرا مأيوس كرد كه كارى نمىشود كرد. و سؤالى ديگر از او كردم گفت برو معنى نماز را ياد بگير معنى نماز را هم ياد گرفتم معنى نماز را در پيشم گذاشت باز هم موفق به جلوگيرى از انحراف نماز نشدم و اميدوارم كه شما مرجع عالىقدرم راهى پيش من بگذارى كه بتواند مرا يارى كند. در پايان سلامتى شما و طول عمر به شما و همۀ كسانى كه به اين انقلاب خدمت مىكنند از درگاه خدا خواستارم .
در ضمن خواستارم كه شما با خط خودتان بنويسيد.
خضوع و توجه را به اندازه امكان رعايت كنيد.
۱. بسمه تعالى، دقت زياد لازم نيست و نماز به نحو متعارف صحيح است و