

بسمه تعالى 11 / 2 / 1361 محضر مبارك اميد مستضعفان، امام امت، خمينى بتشكن، با عرض سلام و آرزوى سلامتى و طول عمر براى شما و آرزوى پيروزى رزمندگان اسلام در جبهههاى نبرد حق عليه باطل، مشكلى از لحاظ شرعى داريم و استدعاى جوابى جهت آن، از حضور شما هستيم.
اينجانب پسر 22 سالهاى هستم كه با دو برادر (26 و 24 ساله و مجرد) و دو خواهر (17 و 22 ساله) و يك مادر و يك پدربزرگ (85 ساله) كه جمعاً 7 نفر مىباشيم در خانهاى زندگى مىكنيم و پدرمان 7 سال پيش فوت كرده است. اين خانه كلاًّ به اسم پدر بزرگمان است و تقريباً تمام عمرش را با پدر و مادرم و اكنون با ما زندگى مىكند و حالا كه 17 سال است كه مريض و بسترى است، تمام زحماتش را مادر من متحمل شده و تمام مخارج وى با ما است. ما يك عمو و يك عمه نيز داريم كه عمويمان در تهران زندگى مىكند و داراى پسر و نوه و زندگى مرفهى است و 25 سال است كه از پدرش (پدربزرگ) جدا شده و در عرض اين مدت تنها دو بار به خانۀ ما آمده و اصلاً پدرش را فراموش كرده است. عمهمان هم در شهر ديگرى زندگى مىكند و شوهرش هم در گمرك مىباشد و آنها هم بسيار مرفه و پولدار هستند و داراى دامادى ثروتمند نيز هستند و روىهمرفته زندگى خوبى دارند. شرايط ما نيز به صورتى است كه وقت سر و سامان گرفتن هر پنج نفرمان است، در حالى كه غير از مغازۀ كوچكى كه سه نفر برادر در آن كار مىكنيم، دارايى ديگرى نداريم. ما با پدر بزرگمان صحبت كرديم و با توافق خودش و صلاحديد چند تن از آشنايان، قرار بر اين شد كه ايشان در قبال 28 سال زحمتى كه مادرمان برايش كشيده و به خصوص 17 سال اخير را كه خانهنشين مىباشد، اين منزل را به مادرمان بدهد تا بعد از مادرمان، اين خانه به پنج نفر ما تعلق بگيرد. از لحاظ قانونى و محضرى هم تمام بدهىها ـ اعم از ماليات و عوارض ـ را پرداخت كردهايم و از آن بابت هم مشكلى نداريم و به لحاظ شرط عمده قرار شده است كه اين خانه را به مادرمان ببخشد و تا آخر عمرش از او مراقبت نماييم.
مشكل ما كه استدعاى جوابى سريع و كامل و مثبت بودن جواب را از شما داريم، اين است كه آيا از لحاظ شرعى هم اين راه مانعى ندارد؟ و اگر از اين خانه چيزى به پسر و دخترش نرسد، ايرادى بر اين كار كه تقريباً تعيين سرنوشت ما است نداشته باشد. متشكرم، خدا حافظ شما و سربازان اسلام و امت اسلام باشد.
درود خداوند به شهداى راه اسلام و رزمندگان و با سلام به امام خمينى
۱. بسمه تعالى، شخص، در حال حيات خود، مال خودش را به هركس بخواهد مىتواند ببخشد و اگر به كسى بخشيد و تحويل او داد، ملك او مىشود و بعد از فوت موهوب له، به ورثه او مىرسد و ديگران حق ندارند.