

بسمه تعالى 3 / 10 / 1361 با عرض سلام، هم اكنون كه اين مطلب را مىنويسم، نمىتوانم و نمىدانم احساس و علاقۀ معنوى خود به شما را چگونه بيان كنم و از طرفى شما هم راضى به تمجيد و بيان اين مطالب نيستيد و همۀ شكوه و عظمت و جلال و سپاس را مخصوص ذات مقدس بارىتعالى مىدانيد؛ پس با هم شكر و سپاس و تجليل از پروردگارمان كنيم، به خاطر تمام نعمتها و همه چيز.
با عرض معذرت از اينكه وقت گرامى و مهم شما را مىگيرم. بنده حدود يك سال پيش در سپاه پاسداران مشغول خدمت بودم و كار من در قسمت آموزش نظامى به صورت مربى بود؛ سپس با موافقت مسئولين، براى درس خواندن در حوزۀ قم، از سپاه استعفا دادم و هم اكنون حدود هفت ـ هشت ماه است كه مشغول درس هستم، و در ضمن دانشجو نيز مىباشم. قصدم از ابتدا براى ماندن هميشگى در قم و ادامۀ دروس بوده است و به همين دليل از سپاه استعفا دادم و قصد انصراف از دانشگاه هم دارم. با بيان و حكم شما راجع به اهميت جبههها، قصد رفتن به جبهه نمودم، ولى چون مادرم مريض بود و پزشك او احتمال خطر و مرگ ايشان را در صورت رفتن به جبهه تصديق كرد، با مراجعه به دفتر شما در قم (دفتر شوراى استفتايى) بنده را از جبهه رفتن منع نمودند. حال با توجه به حكم شما كه جبهه مقدمترين و مهمترين امر است و با توجه به اينكه قبلاً در سپاه مربى نظامى بودهام، آيا واجب است قم و درس را ترك كرده و به پادگانهاى سپاه و بسيج مراجعه كنم و مشغول آموزش شوم؟ (با وجود اينكه در آموزش بسيج، مربيان سپاه و بسيج مشغولند و كار آموزش در جريان است و متوقف نشده و اگر احتياج به مربى دارند، در جهت تسريع امر آموزش است).
پس اگر جواب مثبت است، آيا تا آخر جنگ تا زمانى كه آموزش بسيج مشغول فعاليت در رابطه با جبهه است، بايد در آموزش بسيج بمانم و درس را در قم تعطيل كنم؟
مشكل ديگرم رضايت پدر و مادر است در مورد انصراف از دانشگاه كه عرض شد. اينجانب چون علاقۀ شديدى نسبت به دروس و هدفى كه به خاطر آن آمدم در خود مىبينم و اين علاقه، از اول شديدتر شده است، لذا ـ به خواست خدا ـ خود من قصد انصراف قطعى از دانشگاه دارم؛ اما مواجه با نارضايتى پدر و مادرم شدهام. آنها مىگويند: نبايد دانشگاه را ترك بكنم و در كنار آن، به مطالعۀ دروس اسلامى هم بپردازم؛ اما بنده در خودم جداً چنين روحيهاى نمىبينم و تمام حواسم به همين قم و هدفى است كه براى آن آمدم. لذا از شما استاد گرامى تقاضاى راهنمايى دارم. اگر در اين مورد حكم شرعى وجود دارد بيان بفرماييد؛ و اگر نه نصيحت و راهنمايى بفرماييد.
در پايان، با توجه به تمام مطالب اگر بالاخره در قم ماندنى شدم، جداً از شما استاد الهى براى رسيدن به اهدافم ـ كه شناختن و محبّت خدا و تقرب ذرهاى ناچيز و حقير به درگاه عظيم و پرشكوه خداوند است ـ التماس دعا دارم. و بالاخره شما را به امر بسيار بزرگى قسم مىدهم، شما را به مادرتان حضرت فاطمۀ زهرا عليهاالسلام قسم مىدهم كه تا ظهور پرشكوه و بهجتآور و سرورآور حضرت ولىعصر عليهالسلام ـ جان عالم به فداى او ـ براى سلامتى خودتان دعا كنيد.
والسلام على عباد الله الصالحين
۱. بسمه تعالى، بستگى به نياز جبههها دارد و تشخيص آن با مسئولين است و اگر به شما نيازى نباشد، در فرض مزبور لازم نيست برويد و نسبت به رفتن دانشگاه، اختيار با خود شما است.