در مدت اقامت امام در مدرسه رفاه صبحها آقایان مى‌آمدند و بعد از ظهر خانم‌ها. آقایان که به خاطر ازدحام جمعیت بیهوش مى‌شدند، براى ما مساله‌اى نبود چرا که مرد بودند و حمل و نقل و مداوایشان آسان بود، ولى بعد از ظهر که خواهرها مى‌آمدند در روز اول بیش از 200 نفر، روز دوم بیش از 400 نفر و روز سوم 817 نفر از ملاقات‌کنندگان بیهوش شدند! وقتى که اینها بیهوش مى‌شدند اورژانس تهران که در آنجا مستقر بود مجبور مى‌شد داخل جمعیت شود و این خواهرها را روى برانکارد بگذارد و به سالن یا چادرهاى پزشکى منتقل کند. ما از این موضوع ناراحت بودیم. من خدمت آیت‌الله منتظرى رسیدم و از ایشان خواهش کردم اگر امام اجازه مى‌دهند ما ملاقات خانم‌ها را قطع کنیم. بعد به اتفاق حضرت آیت‌الله منتظرى خدمت امام رسیدیم. ایشان به امام گفتند: بچه‌ها چنین پیشنهادى مى‌کنند. آقا فرمودند: «خیال مى‌کنید اعلامیه‌هاى من و سخنرانیهاى شما شاه را بیرون کرد؟ همین خانم‌ها شاه را بیرون کردند. بگذارید آزاد باشند اینجا را بهتر کنترل کنید که کمتر لطمه به خانم‌ها بخورد». . رفیقدوست، محسن؛ امید انقلاب؛ ش 25، ص 41.