آنطوری که یکی دو نفر از اعضای شورای نگهبان به من گفتند که نوشته‌شان موجود است امام در این ملاقات با آنها مطالبی به مضمون ذیل گفته‌اند: ما فعلاً با دو جریان روبرو هستیم. جریانی که هر کار مردمی به نفع مستضعفین را کمونیستی قلمداد می‌‌کند و جریانی که اگر کسی خانه‌ای داشت و در آن نشسته بود و خانه‌ای هم برای اجاره داشت عده‌ای می‌‌روند و به زور می‌‌گیرند و وقتی ما می‌‌گوییم چرا این خانه را گرفتید می‌‌گویند شما طرفدار سرمایه‌داری هستید که اسلام نه این را قبول دارد و نه آن را. معمولاً در قسمت دوم افرادی که می‌‌روند خانه‌ای را می‌‌گیرند، اغلب جوانهای داغند و با احساس که البته نباید اینکار بشود. خوب گاهی اوقات بعضی‌‌ها هم در میانشان رسوخ می‌‌کنند. در جریان اول که بعضی‌‌ها برای ما نامه می‌‌نویسند امضای بعضی از آقایان علما هم هست. بعد امام گفتند: اینها (دسته اول) استناد می‌‌کنند به این جمله امیرالمؤمنین که به فرماندار و مأمور خود فرمودند: از آنهایی که می‌‌گویند ما زکات دادیم، زمینهایشان را نگیرند. ولی این نمی‌تواند دلیل باشد، برای اینکه اولاً چه بسا امیرالمؤمنین آن افراد را می‌‌شناخته و می‌‌دانسته که اینها زکات داده‌اند و حکم درباره منطقه خاصی بوده. این حکم حکومتی است و نمی‌شود به آن فتوا داد. ثانیاً هم روایت داریم که فقرا در اموال اغنیا شریکند. وقتی فقرا در اموال اغنیا شریک باشند مالکیت آنها به صورت مشاع می‌‌شود. اینجا ما نمی‌توانیم به صرف اینکه آنطرف می‌‌گوید من زکات دادم اکتفا کنیم وانگهی مسأله ما تنها مسأله زکات نیست مسأله خمس هم هست. مسایل دیگر هم هست. به صرف اینکه طرف می‌‌گوید زکات دادیم نمی‌شود اکتفا بکنیم و بگوییم که داده بلکه اینجا ما باید تعیین کنیم که این مال به فقرا داده شده از این طرف باید اطمینان حاصل شود اینها که شریک بودند حقشان گرفته شده، بنابراین باید تحقیق کنیم و روی این حساب است که اگر بخواهیم حساب این مالکان بزرگ را اینجوری برسیم من احتمال نمی‌دهم که اگر ما همه چیزشان را بگیریم باز یکی باشد که بدهکار به این فقرا نباشد. بعد امام گفتند: خوب آدم یک خانه دارد، یکی هم دارد اجاره می‌‌دهد و از این دومی امرار معاش می‌‌کند و یک باغی دارد. ولی اینهمه مالکیت‌های بزرگ به این سادگی نیست. این باید حسابش رسیده و معلوم شود. اولاً خیلی از اینها از کسانی بودند که کارگران و کشاورزان را به زور مجبور کردند که زمین را احیا کنند و از این طریق زمین احیا شده مال خود آنها نمی‌شود زیرا که به زور مردم را وادار به کار کردند. آنوقت اگر حساب همه را اینجوری بخواهید بررسی کنید چیزی برایشان باقی نمی‌ماند و در مواردی باز هم بدهکار می‌‌شوند. بعد امام فرمودند: ما در خمین خانی داشتیم که این خان افراد را به زور وادار می‌‌کرد برایش کار کنند، خیلی هم ظلم می‌‌کرد... امام گفتند: بعضی‌‌ها ما حسابشان را داریم یک چندرغاز برمی‌دارند و به عنوان حقوق شرعی می‌‌دهند در حالی که خیلی بدهکارند. اینها باید حساب شوند. من که خارج بودم بعضی‌ها از سرمایه‌داران که بو برده بودند یواش یواش می‌‌خواهد حکومت اسلامی بپا شود آمدند که به من وجوهات بدهند من پی بردم که این جریان چیست. گفتم نه من اینها را نمی‌گیرم. گفتم بروید کارتان را درست کنید. در همین موقع یکی از آقایان شورای نگهبان در این دیدار گفت: ولی عمل کردنش دشوار است. امام فرمودند: نه باید عمل شود. اگر دشواری می‌‌خواهد جلوی راه ما را بگیرد، انقلاب نمی‌بایست تحقق پیدا کند. بروید آقایان قوانین را به نفع مردم تنظیم کنید. مشابه این دیدار، امام با بعضی اعضای کمیسیون کشاورزی صحبتهایی کردند. در این دیدار که راجع به بند «ج» سؤال شد. امام فرمودند: والله اینجا برای من طومارهای مختلف از اینطرف و آنطرف می‌‌آید. عده‌ای شکایت دارند و می‌‌گویند زمینهای ما را گرفتند و عده دیگری از اینطرف می‌‌نویسند که ما می‌‌خواهیم زمینها تقسیم شود. البته بعضی جاها خرابکاریهایی شده است اما در بعضی جاها صحنه سازی بوده. از جمله به ما خبر دادند که در اصفهان باغهای ما را گرفتند، درختها را کندند. ما نماینده فرستادیم نماینده که تحقیق کرد متوجه شد که می‌‌خواستند خیابان بکشند و در مسیر درختهایی را کنده‌اند، بعد امام فرمودند: آنچه مهم است این است که قوه اجرایی قوی داشته باشیم. ما حساب این مالکان را می‌‌توانیم از صد سال پیش برسیم که آنچه دارند از کجا آمده است. . رضا اصفهانی – روزنامه اطلاعات – ش 16451.