

بعد از نپذیرفتن ورود ما توسط کویت به عراق مراجعت کردیم و من خودم بیش از ده ساعت رانندگی کرده بودم و کاملاً خسته و کوفته با اعصاب خراب بودم. عراق هم از پذیرفتن ما امتناع کرد. من از فرط خستگی کم مانده بود گریهام بگیرد. به سختی خودم را کنترل میکردم و در همان حال به مأمور عراقی گفتم: «قریش پیامبر اسلام را خیلی آزار دادند و وقتی هم پیامبر به طائف مهاجرت فرمود آنجا هم آزارش دادند و ناچار شد دوباره به مکه برگردد، ولی بالاخره به مدینه هجرت کرد و پیروز شد و فاتحانه برگشت. مطمئن باشید امام ما هم پیروز میشود». مرد عراقی پس از شنیدن این حرف متعجب و حیرتزده شد. امام علیرغم آن همه غربت و خستگی و سرگردانی در مرز آرم بودند. . پیشین