

گاهی که امام برای حرم یا کار دیگری از خانه خارج شده یا باز میگشتند میفرمودند: «آقای فلانی شما برای فلان شخص یک عبا بخرید»؛ یعنی ایشان در حرم و خیابان مواظب بودند که اگر طلبهای وضع خوبی ندارد فوری دستور میدادند که برای او عبا بخرید. یک روز شخصی پیش امام آمد عبای خود را نشان داد و گفت عبای من پاره است. امام دنبال عبای خود گشتند و بعد آن را به او نشان دادند و گفتند: «ببین عبای من هم پاره است.» * ایشان به بعضی اینطور جواب میدادند و در بعضی مواقع آنطور کمک میکردند. . حجةالاسلام والمسلمین ناصری – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 4، ص 129.