من یادم هست که از حضرت امام در نجف اشرف سوالى شده بود که آیا زن مى‌تواند رانندگى بکند یا نه؟ ایشان فرموده بودند: «نه!» از ایشان سوال کرده بودند که واقعا رانندگى براى زن جایز نیست؟ ایشان فرموده بودند: «جایز است، منتها اینقدر مملکت ما فاسد است که اگر براى خانمى که رانندگى مى‌کند پیشامدى کرد؛ مثلا کسى را زیر گرفت و تصادفى کرد و پایش به شهربانى و زندان و این مراکز کشیده شد، ما اطمینان نداریم که ناموسش در خطر قرار نگیرد، در معرض فساد قرار نگیرد، پس ناچاریم براى حفظ نوامیس، زنها را حتى از رانندگى نهى کنیم». . روحانى، حمید؛ شاهد بانوان؛ ش 168، ص 12.