استاندار کربلا در شب جمعه 27 تیرماه 1354 (8 رجب 1395) به دیدار امام شتافت. رئیس سازمان امن العام نجف و چند تن دیگر از مقامات دولتی کربلا و نجف استاندار را همراهی می‌‌کردند. در این دیدار که در حضور شماری از علما، روحانیون و محصلین علوم اسلامی انجام گرفت استاندار اینگونه سخن آغاز کرد: «سید رئیس، سلام و تحیات مخصوص به محضر جنابعالی می‌‌رسانند و متذکر می‌‌شوند که طبق رغبات آن جناب، ما مقرر کردیم که اقامه آقایان طلابی که دارای دفتر اقامه هستند از فردا تمدید گردد و به کسانی که می‌‌خواهند جهت عمره به مکه مشرف شوند سمة العوده داده شود، به استثنای افرادی که وابسته به استخبارات خارجی از جواسیس هستند نیز افراد متخلف که باید تا آخر ماه جاری میلادی از عراق خارج شوند و الا طبق مقررات به محکمه الثوره (دادگاه انقلاب) تحویل داده می‌‌شوند. امام فرمودند شما تمام کارهایی را که دلتان می‌‌خواهد انجام می‌‌دهید و بعد از انجامش می‌‌آیید اینجا که سید رئیس تحیات فرستاده و با تحیات می‌‌خواهید ماستمالی کنید؟ مگر با تحیات کار درست می‌‌شود؟ شما حدود 300 نفر از طلاب حوزه را خروجی داده و به خارج شدن از عراق مجبور ساخته‌اید و حالا به من می‌‌گوئید که از فردا اقامه‌ها را تمدید می‌‌کنند؟ اینکه می‌‌گوئید افراد وابسته به استخبارات و جاسوس، باید بدانید که در حوزه نجف چنین افرادی وجود ندارند در تمام حوزه شاید نتوانید دست روی یک نفر، دو نفر بگذارید که وابسته باشند و این درست نیست که شما فردا هر کسی را به بهانه وابسته و جاسوس اخراج کنید. استاندار گفت اولاً این افرادی که اخراج شده‌اند همه متخلف هستند و طبق قانون بین‌المللی مجرم و باید به محکمه تحویل داده شوند، لیکن سید رئیس، روی علاقه‌اش به حوزه و طبق رغبات جنابعالی قرار فرستادن آنان به محکم الثوره را لغو نمودند تا در کار آقایان تسهیل شده باشد. در مورد افراد مشبوه، ما تا صددرصد اطمینان نداشته باشیم اقدامی نمی‌کنیم و در هر دو مورد حاضر هستیم ادله و براهین را برای اثبات مدعای خود به محضر جنابعالی تقدیم کنیم و هر کدام از آقایان اساتید، علما و طلابی را که نزد جنابعالی مورد اطمینان و معزز هستند بفرمایید تا ما اقامه بدهیم. امام فرمودند: اگر شما علاقه به حوزه دارید و نمی‌خواهید این حوزه به هم بخورد، افراد متخلف را اقامه دهید و یا اقامه آنان را تمدید کنید تا از تخلف بیرون بیایند و ثانیاً اینکه می‌‌گوئید افراد معزز را معرفی کنم باید بگویم که همه افراد حوزه پیش من معززند و هیچ فرقی میان طلاب افغانی، پاکستانی، هندی، عرب و ایرانی نیست و من همه آنان را عزیز و بزرگ می‌‌شمارم. » این برخورد امام بر بعثی‌ها سخت گران آمد و خشم و کین آنان را نسبت به امام افزون ساخت البته امام در همه دیدارهایی که استاندار و دیگر مقامات دولتی عراق با او داشتند در پاسخ اینکه می‌‌گفتند: «سید رئیس سلام و تحیات فرستاده است» سکوت می‌‌کردند و هیچگاه در برابر، سپاس و سلامی و اظهار تشکری نمی‌کردند. . نهضت امام خمینی – ج 3 – ص 494