یک بار مرحوم آقای اشراقی تعریف می‌‌کردند: «گفتیم آقا! پلیس فرانسه ناراحت است. آنها این واهمه را دارند که مبادا در هنگام قدم زدن نتوانند امنیت شما را تأمین کنند.» اما امام می‌‌فرمودند: آنها به وظیفۀ خود عمل ‌‌کنند. من هم کار خودم را می‌‌کنم. بالاخره هم پلیس فرانسه مجبور شد که بر تعداد نگهبانها و مراقبان بیفزاید. و امام هم دست از برنامۀ روزانۀ قدم زدن خود برنداشتند و تا آخرین روز حیات خود نیز آن را ادامه دادند. حال آنکه من، که پزشک مستقیماً دستور داده بود که پیاده‌روی داشته باشم، تنها برای مدتی این برنامه را رعایت کردم. اما امام به محض اینکه تشخیص دادند که این برنامه، عمل مفیدی است، آن را انجام دادند و پیگیری کردند. . حجة‌الاسلام والمسلمین نصرالله شاه‌آبادی – پا به پای آفتاب – ج 3 - ص 264.