

پس از درس وقتی امام از کوچه میگذشتند چون بعضی طلبهها گاهی یک اشکال و یا یک کاری داشتند دنبال ایشان راه میافتادند که ابداً قصد تجلیل و تعظیم امام را نداشتند که مثلاً آقا افراد مرید و پس رو زیاد دارند تا اینها دنبال امام راه میافتادند امام متوجه میشدند. برمیگشتند و میفرمودند: «آقایان بفرمایید.» ایشان اصلا راضی نبودند مانند بعضی از آقایان اینجوری در کوچهها حرکت کنند. . حجةالاسلام والمسلمین قرهی. حتی بعضی از مغازهدارها امام را نمیشناختند امام از حالتهایی که برای ایشان تعیّن درست میکرد بیاندازه متنفر بودند و جلوی آنها را هم میگرفتند. اگر کسی به دنبال یا همراه ایشان راه میرفت. برمیگشتند و او را از این کار منع میکردند.... امام اینقدر در این جهت جدیت کرده بودند که برخی از صاحبان مغازههای اطراف منزلشان سیمای ایشان را به درستی نمیشناختند. . حجةالاسلام والمسلمین سیدمحمد موسوی خوئینیها – حوزه – ش 37 و 38، ص 76. آقایان بفرمایند بروند از خصایص امام این بود که هرگز دوست نداشتند در معابر عمومی طوری ظاهر شوند که عدهای دور و بر ایشان را بگیرند. تا آنجا که ممکن بود سوالات طلبهها را در خانهشان جواب میدادند. وقتی که از کلاس درس خارج میشدند، مسیر خلوتی را که عمدتاً کوچههای منتهی به منزل بود، انتخاب میکردند و به منزل میآمدند. بارها دیده میشد که بعد از درس عدهای از آقایان که دوست داشتند همراه امام حرکت کنند، به دنبال ایشان راه میافتادند. اما وقتی امام متوجه حضور آقایان میشدند میایستادند و میگفتند: «آقایان بفرمایند بروند.» . حجةالاسلام والمسلمین عبدالعلی قرهی، پا به پای آفتاب، ج 2، ص 29 (جدید).