قسمت مهم تقوای امام، آزادمنشی و استقلال فکری او بود. ایشان هرگز از‌ اقبال و ادبار طلاب نه لذت می‌برد و نه رنج. طلاب، شیفته محضر ایشان بودند، لذا‌ وقتی سالی چند بار در پایان سال تحصیلی یا فرارسیدن ماه رمضان یا ایام محرم یا‌ تعطیلات تابستان نصیحت می‌کرد، نصیحتش هم برای ما یک درس بود و ما همان‌طور‌ که درس امام را ضبط می‌کردیم، نصیحتشان را هم به عنوان یک درس اصلی ضبط‌ می‌کردیم.