در اواخر سال 42، دولت عَلَم از کار می‌‌افتد و دولت منصور مى‌آید روى کار. به حساب خودشان اینها یک دولت حزبى بودند. حزب ایران نوین اولین سال تأسیسش بود و بعد از روى کار آمدن، اینها با امام که در منزلى نزدیک منزل روغنى بودند تماس می‌گیرند و یک مقدار از خودشان تعریف کرده‌‌‌‌‌اند که ما اکثرمان آخوندزاده هستیم و علاقمند به مذهب هستیم و ما با دولت قبلى فرق داریم و نظر آقا را می‌‌خواهند یک مقدارى به خودشان جلب کنند که آقا با آنها مخالفتى نکند. آقا هم در جواب گفت که ما نه با دولت قبلى دشمنى شخصى و بیخودی داشتیم و نه با شما قوم و خویشى داریم، ما ناظر اعمال شما هستیم، اگر که شما راست می‌گوئید و عمل کردید به وظایف قانونیتان، خوب مورد تأیید ما هستید وگرنه شما و او براى ما چه فرقى می‌‌کنید، فرقى که ندارید. . ناگفته‌ها - ص 198.