بعد از اینکه تصدیق ششم را گرفتم و یک سالى گذشت، رفتم دبیرستان بدریه و کلاس‌هفتم را خواندم. کلاس را که شروع کردم دو ماه گذشته بود و براى زبان فرانسه‌معلم گرفتم و دو ماه هم پیش یک خانم کلیمى درس خواندم. ماهى 2 تومان مى‌دادم. پدرم که از قم به تهران آمدند، «جامع المقدمات» را مدتى پیش ایشان خواندم و وقتى که ازدواج کردم، آقا به من تعلیم دادند و چون با استعداد بودم به من گفتند که احتیاج به تعلیم ندارم و شروع کردند به تدریس «جامع‌المقدمات». همه درسهاى جامع‌المقدمات را خواندم. البته سال اول هیئت خواندم و بعد از آن، جامع‌المقدمات. دو بچه داشتم که سیوطى را شروع کردم و وقتى سیوطى تمام شد چهار بچه داشتم. بچه چهارم که فریده خانم است وقتى به دنیا آمد من دیگر وقت مطالعه و درس خواندن نداشتم ولى «شرح لمعه» را شروع کردند، مقدارى شرح لمعه خواندم که دیدم عاجزم و هیچ نمى‌توانم بخوانم. مجموعا هشت سال طول کشید. بعدا که به عراق رفتیم شروع کردم به یادگیرى زبان عربى و چون معاشر نداشتم زبان عربى را از روى کتب درسى آنها شروع کردم. کتاب سوم ابتدایى را گرفتم و خواندم و بعد کتاب ششم و بعد کتاب نهم را از «حسین» گرفتم. چون بعضى لغت‌ها را نمى‌دانستم، وقتى احمدجان به تهران آمد کتاب لغت عربى به فارسى برایم تهیه کرد. سپس به کتب رمان و رمان‌هاى شیرین و قشنگ و حکایت‌ها علاقمند شدم و چون از آنها خوشم مى‌آمد، تشویق مى‌شدم. . ثقفى، خدیجه (همسر امام)؛ ندا؛ ش 12، ص 12.