هنگامی که بعثی‌ها منزل امام را محاصره کرده بودند کسانی از مراجع که حداقل انتظار می‌‌رفت احوالی از امام بپرسند یا لااقل تلفنی بزنند نه اقدامی کردند و نه حتی سراغی از وضع امام گرفتند. و این غربت امام، دوستان و ارادتمندان ایشان را سخت متأثر می‌‌کرد.