

براى بسیارى تصور وقایع آن روز غیر ممکن است. از روى بام انداختن طلبهها و شهید شدن بسیارى از آنها، بستن در بیمارستانها به روى طلبههاى مجروح، اسارت و دستگیرى طلبههاى دیگر، غارت، چپاول، قتل و دزدى تنها اتفاقهاى آن روز بودند. در این شرایط، وقتى طلبه مجروحى را به منزل امام بردند امام به او میفرمودند: هنیئاً لک، هنیئاً لک، هنیئاً لک، گواراى تو باد، رژیم دارد نفسهاى آخرش را میکشد. . آیتالله یوسف صانعی - پا به پاى آفتاب - ج 3 - ص 294