در اوایل طلبگی در محوطه مدرسه فیضیه با سیدی که آن موقع معمم نبود آشنا شدم. به او آقا مصطفی می‌گفتند. من می‌دیدم که این آقا مصطفی همیشه با یک سید خیلی باوقار و سنگین و متین به مدرسه می‌آید. این سید جلیل همیشه – سرش پایین بود و لباس مرتبی می‌پوشید. روزی به حاج آقا مصطفی گفتم: این آقا کیست که شما با او می‌آیید و می‌روید؟ گفت: پدر من است. . حجة‌الاسلام والمسلمین علی دوانی.