در مدرسه رفاه، امام در اتاقی خلوت کرده بودند. من نمی‌دانستم ایشان در کدام اتاق تشریف دارند. در یکی از اتاقها را زدم و گفتم: چه کسی در این اتاق است؟ شنیدم که از پشت در صدا آمد: بنده خدا. من متوجه شدم امام عزیز است ولی ابهت و جلال امام به من اجازه نمی‌داد تا وارد اتاق شوم و عرض ادب کنم. ـ جواد صفویان - پا به پای آفتاب - ج 2 - ص 60.