

آقای پسندیده نقل میکردند که امام در جوانی در دویدن و مسابقه دو، نفر اول جوانان خمین بودند و در سن هشت، نه سالگی بیشترین حد پرش را نسبت به سیار همبازیهای خود داشتند که یک بار هم پایشان آسیب دید. یکی از همبازیهای نوجوانیهای امام میگفت در محلّه سبزیکاران خمین بچههای محل جرأت اینکه حرف بزنند و فحش بدهند و لاتگری انجام بدهند (از ترس امام که گاهی از آن محل رد میشدند) را نداشتند. . آیتالله مسعودی خمینی سخنرانی در جبهه جنوب – آرشیو مولف.