

بعد از آزاد شدن امام از زندان رژیم شاه، روزنامه اطلاعات در سرمقالهاش مطلبی نوشته بود که روحانیت با دستگاه سازش کرد. امام سخنرانی مهیجی در تکذیب این مطلب فرمودند. رژیم، سرهنگ مولوی رییس ساواک تهران را برای عذرخواهی خدمت امام فرستاد. او میخواست ملاقات خصوصی باشد. اما از آنجایی که شیوه امام نبود که با هیچ کدام از رجال سیاسی، چه دولتی و چه غیره در خلوت ملاقات داشته باشند دستور فرمودند عدهای در اتاقی که او میآید حضور داشته باشند. عدهای در جلسه حضور پیدا کردند، از جمله بنده هم بودم. مولوی شروع به صحبت و عذرخواهی نمود که اشتباهی شده است. در این هنگام جملهای که شاید بوی توهین از آن میآمد صادر شد. او میگفت: «آقا نگذارید که ما به وظیفۀ سربازیمان عمل کنیم.» یک مرتبه امام در حالی که انگشت سبابه خود را به سینه مبارک میزدند با عصبانیت فرمودند: «بنده هم سرباز اسلام هستم، نگذارید که ما به وظیفۀ سربازیمان عمل کنیم.» . آیتالله توسلی – پاسدار اسلام – ش 13، ص 50.