على خیلى دوست داشت وقتى مردم به حسینیه مى‌آمدند، او هم برود. بار اول که رفته بود گمان کرده بود مردم به خاطر او آمده‌اند. وقتى به خانه برگشت به من گفت: «من که رفتم حسینیه مردم شعار مى‌دادند. تازه آقا هم با من آمده بود». آقا وقتى که علاقه على را به حسینیه مى‌دیدند، شبها به على مى‌گفتند: «على، بخواب، صبح مى‌برمت حسینیه». و على آن قدر از این وعده امام خوشحال مى‌شد که گاهى نیمه‌هاى شب بیدار مى‌شد و مى‌پرسید: «آقا پا نشدند؟ پس چرا صبح نمى‌شود؟» . طباطبایى، فاطمه؛ همان؛ ص 190.