امام علاقه خاصى به فرزندان شهدا داشتند، وقتى آنها را در تلویزیون مى‌دیدند، مى‌گفتند: «خوشا به حال پدرانشان که ره صد ساله را یک شبه طى کردند. معلوم نیست ما چطور خواهیم مرد.» . طباطبایى، فاطمه؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 191.