یک روز امام مرا خواستند و فرمودند: «حکومت بعث بنا دارد حوزه نجف را منحل‌ کند و من در اینجا وظیفه شرعی خود احساس می‌کنم که نهایت کوشش خود را به خرج‌ دهم تا ممکن است، نگذارم حوزه نجف منحل شود و یکی از راههای جلوگیری از این‌ کار رسیدگی به وضع طلاب علوم دینی و ازدیاد شهریه آنهاست. لکن چون شهریه‌ای را‌ که می‌خواهم بدهم از سهم مبارک امام و متعلق به امام عصر ـ علیه السلام ـ است این‌ پول حساب دارد و باید به افرادی داده شود که اهلیّت تحصیل در حوزه و قدرت‌ پیشرفت و رسیدن به مقامات عالیه علمی را دارند و من شنیده‌ام در دفتر شهریۀ من‌ اسم افراد ناسالم ثبت است و از من شهریه می‌گیرند، آنها باید حذف شوند و افراد‌ باید بررسی بشوند.» ما هم این کار را شروع کردیم و دیدیم حرف ایشان درست است و‌ متأسفانه به اسامی افرادی برخوردیم که اگر چه در لباس طلبگی بودند ولی با سازمان‌ امنیت بعث عراق مرتبط بودند و برای حزب بعث خبرچینی می‌کردند که نام همۀ آنها از‌ دفتر شهریه امام حذف شد.