

امام به حدی در مصرف وجوهات و بیتالمال احتیاط میکردند که برای خرید یک پنکه برای منزلشان در نجف فریاد میزدند که مرا به جهنم نفرستید و اجازه نمیدادند که همسرشان برای فرزند شهیدش یک تلفن به ایران بزند، آن هم شب یا چند شبی پس از شهادت فرزندش که میخواست احوالی از بچههایش، که در ایران ساکن بودند، بپرسند. امام این را خلاف شرع میدانستند. . حجةالاسلام والمسلمین سید احمد خمینی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 2، ص 18.