

خبر کشتار مدرسه فیضیه که به امام رسید تصمیم گرفتند به صحن بروند و فرمودند باید آبروى اینها ریخته شود. هر کس سعى بر این داشت که به نحوى از رفتن امام جلوگیرى کند ولى موفق نمیشدند. لذا دست به دامان آقاى لواسانى زدیم و حتى در منزل را بستیم که باعث ناراحتى امام شد و دستور فرمودند که حتماً در منزل باید باز باشد. آنروز گذشت و امام مترصد بودند بهر نحوى که شده مردم را در مدرسه فیضیه جمع کنند و فجایع فیضیه را به گوش جهانیان برسانند به همین جهت سخنرانى روز عاشوراى سال 1342 انجام شد و همانجا بود که فرمودند: «اگر میخواستند با سیدالشهداء بجنگند با بچههای 13 ساله چه کار داشتند؟ حکومت بنىامیه میخواست اساس را از بین ببرد. اینها هم که حمله کردهاند به مدرسه فیضیه با اساس اسلام مخالفند» و سپس لبه تیغ را مستقیم به طرف شاه کشانده و فرمودند: «تو 47 سال از عمرت میگذرد. اگر دیکته میکنند، دستت میدهند، نخوان. من به تو نصیحت میکنم کارى نکن که وقتى از کشور بیرونت کردم، مردم همانطور خوشحال شوند که در هنگام بیرون کردن پدرت خوشحالى کردند، نکن بدبخت، نکن و... » . دكتر محمود بروجردى – ندا – ش 1 - ص 28