بعد از انقلاب خانم خبرنگاری از لندن به قم آمده بود و چون مرا از آن موقع که در لندن بودم می‌‌شناخت، به منزل ما آمد و به من متوسل شد تا مصاحبه‌ای با امام برای او ترتیب دهم. من با مرحوم آقای اشراقی تلفنی صحبت کردم که این خانم سوالات زیادی دارد و دلش می‌‌خواهد مسایلی را از امام بپرسد. ایشان موافقت نفرمودند. شبی امام به منزل من تشریف آوردند و تصادفاً آن خبرنگار هم آنجا بود. وقتی امام تشریف آوردند تمام مسایل او حل شد و گفت: عجب ایشان همین جوری تشریف آوردند اینجا؟! گفتم بله ایشان به خانه طلبه هم تشریف می‌‌برند. گفت: همان شخصی که این همه سروصدا کرده است بدون تشریفات برخاست و به اینجا آمد؟ او که قبلاً تشریفات سلطنتی را دیده بود، ارادت فراوانی به امام پیدا کرد. بعد از آنکه ایشان تشریف بردند تا یک هفته بلکه بیشتر از همسایه‌‌ها و مردم اطراف می‌‌آمدند تا با لیوانی که آقا در آن آب خورده بودند، آب بخورند. ما در پارچ آب می‌‌ریختیم و آنها در لیوان می‌‌ریختند و می‌‌خوردند. حتی از تهران هم آمده بودند و می‌‌گفتند: شنیده‌ایم آقا تشریف آوردند اینجا و دستی روی گزها کشیده‌اند و آبی میل کرده‌اند. . حجة‌الاسلام و المسلمین احمد صابری همدانی ـ‌ پا به پای آفتاب ـ‌ ج 3 ـ‌ ص 276.