قبل از اینکه امام به نجف تبعید شوند ما به منزل ایشان می‌‌رفتیم و ظهر برمی‌گشتیم یک روز دیدم شخصی آمد و اظهار داشت که من نامه‌ای اینجا داده‌ام به من جواب نداده‌اند گشتند نامه‌اش را پیدا کردند دیدم در نامه‌اش نوشته است من مهدی موعود هستم و سه ماه دیگر ظهور می‌‌کنم! شما پنج هزار تومان به من قرض می‌‌دهید تا آن وقت به شما می‌‌دهم! آدم دیوانه‌‌‌ای بود، امام فرمودند نامه‌اش را به او پس بدهید، - این نکته بیانگر این امر است که به رغم اینکه آن فرد دیوانه بوده ولی دفتر امام بدون هیچ سانسور و کنترلی نامه او را به عرض امام رسانده و مهمتر اینکه امام ضمن اینکه آن را مطالعه کرده، فرموده‌اند نامه به او پس داده شود! پس دادیم. او تا ظهر دم در اتاق امام راه‌پیمایی می‌‌کرد و نتیجه‌ای نگرفت. ظهر که شد به منزل رفتم عصر که آمدم دیدم دو نفر را که جلوی در اتاق بالا بودند که هر کس می‌‌خواست خدمت امام برود می‌‌بایست از آنها اذن بگیرد این دیوانه به آنها حمله کرده و آنها را کناری انداخته بود که من مهدی موعود هستم بگذارید بروم داخل و می‌‌خواهم امام را ببینم، امام هم نشسته بودند و آقای رسولی هم در خدمت ایشان بود او چنان به امام حمله کرده بود که من وقتی رسیدم دیدم عینک آقای رسولی به گوشه‌ای پرت شده است، چون او ناگهانی از پله‌‌ها دویده و به امام حمله کرده بود که من مهدی موعود هستم اما امام مثل کوه نشسته بودند و تکان نمی‌خوردند. . حجة‌الاسلام والمسلمین صادقی تهرانی، پا به پای آفتاب (جدید)، ج 4، ص 277.