

امام هیچگاه کار امروز را به فردا موکول نمیکردند. در زندگی ایشان هر چیز سر جای خود قرار داشت و هر کاری دور از شتابزدگی و عجله و بدون تأخیر در موعد مقرر آن انجام میشد با کثرت کارها و تعدد امور و گزارشها و چیزهای دیگر هیچ نشانهای از شلوغی و تراکم و کارهای بجا مانده در زندگی ایشان مشاهده نمیشد. هیچ چیز در آنجا گم شده نبود. کتاب، لباس، قلم، رادیو و سایر وسایل شخصی هر کدام جای معینی داشتند اگر امانتی وجود میداشت یا چیزی باید به مسوول آن تحویل داده میشد، امام در اولین فرصت و بدون فوت وقت و سریع به اداء و انجام آن مبادرت میورزیدند. بسیار اتفاق میافتاد که یک کتاب فقهی مورد نیاز ایشان قرار میگرفت، ما آن را فراهم و تقدیم میکردیم؛ فردا صبح انگار که بهترین کار و اولین کارشان این بود که کتاب را به آورنده بازگردانند. و 2. حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان، همان ص 187 و 190.