یک روز مى‌خواستم به مرخصى بروم از عکسى که على نوه‌شان با خودشان هستند هشت تا عکس گرفتم و دوست داشتم امضاى آقا پایش باشد. بعد به ایشان گفتم: آقاجون، اینها را مى‌خواهم امضا کنید. یکى یکى مى‌آورم بالا. شرمنده بودم. مى‌گفتم: آقا اینها را من مى‌آورم، خجالت مى‌کشم. مى‌گفتند: «نه، خجالت نداره». آن وقت اینها تسلى مى‌شد تو دل من، اصلا قلبم باز مى‌شد. حتى مرخصى‌ام را نمى‌خواستم بروم؛ وقتى اینجورى از این آقا این قدر محبت و بزرگى مى‌دیدم. . همان‌جا.