در دوران بمباران و موشک باران تهران در نزدیکى اقامتگاه امام سنگر کوچکى ساخته بودند تا آقا و خانواده ایشان در صورت وضعیت قرمز و بروز خطر در آن پناه بگیرند. ولى ایشان به هیچ وجه وارد سنگر نمى‌شدند و وقتى سوال مى‌کردیم چرا وارد سنگر نمى‌شوید تا در امان باشید، مى‌فرمودند: «مگر همه مردم سنگر دارند که من هم داشته باشم؟ هر موقع تمام ملت داراى سنگر شدند من نیز به سنگر خواهم رفت و در همان اتاق کوچک خویش مى‌ماندند». . خادم؛ در رثاى نور؛ ص 62.