برخورد امام با شاگردانش بسیار متواضعانه بود. به عنوانه نمونه در روزهای اوایل‌ انقلاب که تازه به قم تشریف آورده بودند بعد از آنکه از علمای بزرگ حوزه بازدید کردند‌ از عده‌ای از شاگردانشان هم بازدیدهایی داشتند. شبی که به منزل محقر ما تشریف‌ آوردند از نظر من به قدری با ارزش بود که احساس می‌کردم اتاق ما همدوش طاق عرش‌ شده است، چرا که روح خدا به آن وارد شده بود.