تنها یکى دو مورد بوده که ایشان به ما نصیحت‌هایى کرده‌اند. یکى در ازدواج دختر خودم بوده که موقعى که خطبه عقد ایشان را خواندند و ما خصوصى خدمت ایشان بودیم به دختر من نصیحت کردند که: «تو هروقت شوهرت وارد مى‌شود و دیدى خیلى عصبانى است و حتى در آن عصبانیت به تو تهمت زد و یک چیزهاى خلاف گفت، تو در آن موقع به ایشان هیچى نگو، بعد از آنکه از عصبانیت افتاد، بعدها بگو این حرفت تهمت بوده» و بعد برگشتند رو به داماد کردند و گفتند: «شما هم همین طور، اگر یک وقتى وارد شدید و دیدید ایشان عصبانى است، آن موقع تذکرات را ندهید». . مصطفوى، زهرا؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 182.