

حاج احمد آقا میگفت: در نجف شبی در ماه رمضان، پشت بام خوابیده بودم. خانه ایشان یک خانه کوچک 45 متری بود، بلند شدم دیدم که صدا میآید و بعد متوجه شدم که آقاست که در تاریکی در حال نماز شب خواندن است و دستهایش را طرف آسمان دراز کرده و گریه میکند. برنامه عبادی ایشان این بود که شب تا صبح در ماه مبارک رمضان نماز و دعا میخواندند. ـ حجةالاسلام و المسلمین ناصری - سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی - ج 4 - ص 129.