

پس از فاجعه فیضیه که افراد مجروح دست و پا شکسته را به منزل امام مىآوردند در منزل غوغاى عجیبى بر پا شده بود همه گریه میکردند و اشک میریختند ولى امام این منظرههاى تأثرآور را میدید و مصمم حرف میزد و هیچ اشک نمیریخت حتى من شاهد بودم که چند نفر از مجروحین را که وضعشان از همه بدتر بود کنار امام نشانیدند آنها بدنهاى سیاه شده و دست و سرهاى شکسته خود را به امام نشان دادند ولى امام دستشان را فشرد و به آنها فرمود من به شما تهنیت میگویم که این حادثه براى شما رخ داد و شما در راه خدا این صدمهها را خوردید. . حجت الاسلام والمسلمین مهدى كروبی - مصاحبه مؤلف - 20 / 8 / 80