در ایامی که وزیر خارجه بودم، پس از شهادت شهید رجائی و باهنر، در شهریور سال 1360 خدمت امام رفتم و گفتم برای اولین بار ما می‌‌خواهیم برویم در سازمان ملل شرکت کنیم. امام گفتند: «من با اصلش موافقم و مخالف نیستم، ولی آیا شما پیش‌بینی کرده‌اید که شما را می‌‌گذارند؟» من توضیح دادم و گفتم که ظاهر امر نشان می‌‌دهد که مطمئن نباشد. گفتند: «مثلاً شما فکر کرده‌اید که اگر شما بروید پشت تریبون بایستید، ممکن است یک باره بلندگوها را خاموش کنند و شما را تحقیر بکنند؟» این نکته برای من تکان‌دهنده بود که تا این حد امام پیش‌بینی چیزها را می‌‌کنند. . همان – حضور – ش 2، ص 23. لولا ان هدانا‌ الله روزی به اتفاق فرماندهان عملیاتی سپاه به محضر امام مشرف شدیم. بنده با کسب اجازه از ایشان صحبت مختصری در معرفی حاضرین و گزارش وضع موجود ارایه دادم و در ابتدای صحبتم به آیۀ شریفه «الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله» تبرک جستم که سهواً بجای «لولا ان هدانا الله» گفتم «لو لا هدانا الله» که امام بلافاصله با سرعت زایدالوصفی فرمودند «لولا ان هدانا الله». . دریادار علی شمخانی، مصاحبه مولف.